Letra y música: populares
Letra original – en ucraniano
Як олень той, що загнаний в болото,
Зацькований собаками в лісах,
Боролися там відділи піхоти,
Кіннота йде за ними по слідах.
Паде з утоми військо по дорозі,
Не в силі кріса вдержати в руках,
А босі ноги пухнуть на дорозі,
Кривавлять рани в драних сорочках.
І бій кипів… І сил вже не ставало,
За полком полк ішов ворожих сил…
І крикнув хтось: «У нас нема набоїв!»
Зполудня втихло і впав останній стріл.
Зігнали їх, забрали від них зброю —
Вірних синів святої боротьби…
І впав наказ: «Ви власною рукою
Копайте тут самі собі гроби!»
Притомлені, знеможені, побиті
Копали враз могили на полях…
Під оклик, гомін, крик несамовитий
Московських військ всі стали у рядах.
«Готова вже могила всім єдина», —
Промовили. А відповідь дав кат:
«Ось вам Соборна Вільна Україна,
Для вас нема, соборники, пощад!
А коли хтось із вас складе присягу,
Що буде вірним вік-по-вік Москві,
І відречеться нині свого стягу,
Той буде вільний і щаслив тоді».
В холодну днину, серед снігу й мряки,
Над сніжним гробом, що на них чекав,
Мовчали триста шістдесят юнаків,
Ніхто не зрадив, ласки не благав.
І впав наказ, клекочуть скоростріли,
Юнацтво стелиться, мов та трава,
І труп за трупом падає в могилу,
А скоростріл клекоче, не вгава.
З великої некритої ще ями
Несуться зойки ранених і зов.
І хтось грозив кривавими руками:
«Ми нині гинем, завтра — кров за кров!»
Хтось вечором закопував могилу
І бачив, як один стрілець вмирав,
І говорив до другого насилу:
«Ти смертю життя народу дав».
Пливуть роки від роду і до роду,
Співає пісню вже новий кобзар
І оживає у піснях народу
Кривавий, ще не помщений Базар
Transliteración
Yak olen’ toy, shcho zahnaniy v boloto,
Zats’kovaniy sobakamy v lisaj,
Borolysia tam viddily pijoty,
Kinnota yde za nymy po slidaj.
Pade z utomy vyis’ko po dorozi,
Ne v syli krisa vderzhaty v rukaj,
A bosi nohy pujnut’ na dorozi,
Kryvavliat’ rany v dranyj sorochkaj.
I byi kypiv… I syl vzhe ne stavalo,
Za polkom polk ishov vorozhyj syl…
I kryknuv jtos’: «У nas nema naboyiv!»
Zpoludnia vtyjlo i vpav ostannyi stril.
Zihnaly yij, zabraly vid nyj zbroiu —
Virnyj syniv sviatoyi borot’by…
I vpav nakaz: «Vy vlasnoiu rukoiu
Kopayte tut sami sobi hroby!»
Prytomleni, znemozheni, pobyti
Kopaly vraz mohyly na poliaj…
Pid oklyk, homin, kryk nesamovytiy
Moskovs’kyj vyis’k vsi staly u riadaj.
«Hotova vzhe mohyla vsim iedyna», —
Promovyly. A vidpovid’ dav kat:
«Os’ vam Soborna Vil’na Уkrayina,
Dlia vas nema, sobornyky, poshchad!
A koly jtos’ iz vas sklade prysiahu,
Shcho bude virnym vik-po-vik Moskvi,
I vidrechet’sia nyni svoho stiahu,
Toy bude vil’niy i shchaslyv todi».
V jolodnu dnynu, sered snihu y mriaky,
Nad snizhnym hrobom, shcho na nyj chekav,
Movchaly trysta shistdesiat iunakiv,
Nijto ne zradyv, lasky ne blahav.
I vpav nakaz, klekochut’ skorostrily,
Yunatstvo stelyt’sia, mov ta trava,
I trup za trupom padaie v mohylu,
A skorostril klekoche, ne vhava.
Z velykoyi nekrytoyi shche iamy
Nesut’sia zoyky ranenyj i zov.
I jtos’ hrozyv kryvavymy rukamy:
«My nyni hynem, zavtra — krov za krov!»
Jtos’ vechorom zakopuvav mohylu
I bachyv, iak odyn strilets’ vmyrav,
I hovoryv do druhoho nasylu:
«Ty smertiu zhyttia narodu dav».
Plyvut’ roky vid rodu i do rodu,
Spivaie pisniu vzhe noviy kobzar
I ozhyvaie u pisniaj narodu
Kryvaviy, shche ne pomshcheniy Bazar
Traducción al español
Como un ciervo acorralado en un pantano,
perseguido por perros en los bosques,
las tropas de infantería luchaban allí,
la caballería les seguía los pasos.
El ejército cae de cansancio en el camino,
Sin fuerzas para sostener el rifle en las manos,
Y los pies descalzos se hinchan de camino,
Las heridas sangran en las camisas rasgadas.
Y la batalla se volvía más intensa. Ya no quedaban fuerzas,
Regimiento tras regimiento avanzaban las fuerzas enemigas…
Y alguien gritó: «¡No tenemos munición!».
Al mediodía todo se calmó y cayó el último fusilero.
Los reunieron, les quitaron las armas,
a los fieles hijos de la santa lucha…
Y se dio la orden: «Con vuestras propias manos,
cavad aquí vuestras propias tumbas».
Exhaustos, agotados, golpeados,
cavaron juntos las tumbas en los campos…
Entre gritos, clamores y alaridos desesperados,
todos se alinearon en filas ante las tropas moscovitas.
«La tumba común ya está lista»,
dijeron. Y el verdugo respondió:
«Aquí tenéis la Ucrania Libre y Unida,
¡no hay piedad para vosotros!».
Y si alguno de vosotros jura
Ser fiel a Moscú por siempre jamás,
Y renuncia ahora a su bandera,
Ese será libre y feliz entonces».
En un día frío, entre la nieve y la niebla,
Sobre la nevada tumba que les esperaba,
Ciento sesenta jóvenes guardaban silencio,
Nadie traicionó, nadie suplicó clemencia.
Y se dio la orden, los fusiles suenan,
Los jóvenes caen regados como la hierba,
Y cadáver tras cadáver cae en la tumba,
Y el fusil suena sin cesar.
Desde el gran foso aún sin cubrir
Se oyen los gritos de los heridos y las llamadas.
Y alguien amenazaba con sus manos ensangrentadas:
«Hoy morimos, mañana: sangre por sangre».
Alguien enterraba la tumba por la noche
Y veía cómo moría un soldado,
Y le decía a otro con dificultad:
«Con tu muerte has dado vida al pueblo».
Los años pasan de generación en generación,
Un nuevo kobzar canta la canción
Y revive en las canciones del pueblo
El sangriento y aún no vengado Bazar
Nota
* Bazar en ucraniano significa “mercado”, pero en esta canción habla de un pueblo llamado así, de la masacre que las fuerzas bolchevique ejecutaron cerca de ese poblado en 1921.
Existen aldeas llamadas “Базар” en las provincias de Zhytómir, que es donde sucedió esta masacre de ejecución de 359 prisioneros de las fuerzas de la OUK, y la otra aldea con ese topónimo se ubica en la provincia de Ternopil. Incluimos datos sobre ambas:
Fuente
Por la libertad de Ucrania. Antología de canciones de índole nacionalista. Recopiladas por Yevhen Hishchynskiy. Lutsk, por la imprenta de Volyn, año 2002, de 316 páginas.
Partitura
Video
Explicación en el video:
«Como un ciervo» es un réquiem dedicado a una de las páginas más trágicas de la lucha por la liberación de Ucrania. En esta balada de rock acústico, una voz, una guitarra de doce cuerdas y un violonchelo lloran a los héroes del Ejército de la República Popular de Ucrania (RPU).
Contexto histórico: La canción narra la tragedia cerca de Bazar (noviembre de 1921), el final de la Segunda Campaña de Invierno del Ejército de la RPU. El grupo de Volyn fue rodeado por tropas bolcheviques. A los soldados capturados se les ofreció la vida a cambio de traicionar y ser transferidos al Ejército Rojo. 359 héroes se negaron a traicionar su juramento a Ucrania. Fueron fusilados cerca del pueblo de Bazar, cantando el himno «Ucrania aún no ha muerto». Esta canción inmortaliza su hazaña.
Hoy volvemos a luchar contra el mismo enemigo. Pero ahora tenemos la fuerza para contraatacar y vengarnos por Bazar, Kruty e Ilovaisk.
La canción, ahora en género rock acústico, es interpretada por el grupo “Sung poetry” utilizando como ayuda la IA “Suno”
La letra es ligeramente distinta:
Текст пісні:
Мов олень той, загнаний у болото,
Зацькований собаками в лісах,
Борониться ватага тут піхоти,
Кіннота йде за ними по слідах.
А бій кипів… Останній, може, з боїв.
За полком полк пливе ворожих сил
І грізна вістка: “В нас нема набоїв!”.
Вполудень стихло, впав останній стріл.
Зігнали всіх, забрали від них зброю,
Вільним синам святої боротьби
І впав наказ, щоб власною рукою
Копали тут самі собі гроби.
“Готова вже могила, всім єдина!” –
Промовили, нам відповідь дав кат:
“Ось вам соборна вільна Україна!
Для вас нема ні ласки, ні пощад.
А хто б із вас прийняв вірну присягу,
Що буде він повік вірний Москві
І відречеться нині свого стягу,
То буде він щасливий і живий”.
В холодну днину серед снігу й мряки
Над сумним гробом, що на них чекав,
Мовчало триста шістдесят юнаків,
Ніхто не зрадив, ласки не благав.
Упав наказ, клекочуть скоростріли
І стелиться козацтво, мов трава,
І труп за трупом паде до могили,
А скоростріл клекоче, невгава.
Пливуть літа, від роду і до роду
Розносіть думу наш новий Кобзар
І оживає у піснях народу
Скривавлений не помщений Базар.
Базар…
En español:
Letra:
Como un ciervo acorralado en un pantano,
Perseguido por perros en el bosque,
Un pelotón de infantería lucha aquí,
La caballería les sigue los pasos.
Y la batalla bullía… La última, quizás, de las batallas.
Regimiento tras regimiento, las fuerzas enemigas se ahogan
Y la terrible noticia: «¡No tenemos munición!».
Al mediodía se calmó, cayó el último fusilero.
Los capturaron a todos, les quitaron las armas,
Y a los hijos libres de la santa lucha,
Y llegó la orden de que con sus propias manos
Cavaran aquí sus propias tumbas.
«¡La tumba está lista, una para todos!»
Hablaron, y el verdugo nos respondió:
«¡Aquí tienen una Ucrania unida y libre!
No habrá piedad ni compasión para ustedes.
Y quien de ustedes jure fidelidad,
que sea fiel a Moscú para siempre,
y renuncie hoy a su bandera,
será feliz y vivirá.»
En un día frío, entre nieve y niebla,
sobre la triste tumba que les esperaba,
trescientos sesenta jóvenes guardaban silencio,
ninguno traicionado, nadie imploraba clemencia.
La orden resonó, las metralletas sonaron,
y los kozakos cayeron regados en la tumba, como hierba,
y cadáver tras cadáver a la tumba cayó,
y la ametralladora suena, implacable.
Pasan los años, generación tras generación
Nuestro nuevo Kobzar lleva consigo la duma
Y cobra vida en las canciones del pueblo
Bazar ensangrentado e impune.
Bazar…
Audio generado por la IA SUNO en forma de marcha militar, basado en la partitura
